سیناپس ها ساختمان هایی ناپیوسته هستند که از طریق آنها سلولهای عصبی با یکدیگر با با اعضای عمل کننده خود ارتباط پیدا می کنند. این اندام ها، عمل پیوند تکمه های پایانی در انتهای شاخه های آکسونی یک نورون و غشای جسم سلولی یا دندریتی دیگر، می باشند.
از آنجا که یک پیام فقط در یک جهت انتقال می یابد، غشای دوسلولی که در دوسری فضای سیناپس واقع شده اند، براین اساس نام گذاری می شوند.
غشای تکمه پایانی (نورون انتقال دهنده) غشای پیش سیناپسی و غشای نورون گیرنده، غشای پس سیناپسی نام دارد.
از آنجائی که هزاران سیناپس سطح اغلب نورون ها را می پوشاند، غشا سلول بطور مداوم در معرض بمباران های متغیری می باشد. سلولها دائما این ورودی های متغیر را به صورت بار الکتریکی روی غشاء خود جمع بندی می کنند.
در نتیجه، در هر لحظه تصمیم برای تخلیه یا عدم تخلیه روی سلولهای دریافت کننده خود یا غشای آن را می گیرند.
نتیجه نهایی آن است که تجربه انسانی تشکیل شده و به صورت رفتار ترجمه می گردد.
اطلاعات در دستگاه عصبی مرکزی عمدتا به صورت پتانسیل های عمل عصبی به نام «ایمپالسهای عصبی» منتقل می شوند.